آشاميدن و نشستن و برخاستن و گفتن و شنودن و رفتن و آمدن و جنبيدن و آرميدن و بالاخره همه فعاليتهاى زندگى را روى ماده انجام مىدهد و فكر جز اين ندارد . و گاهى كه پاره‌اى از معنويات را مانند دوستى و دشمنى و بلندى همت و بزرگى مقام و نظائر آنها تصور مىكند ، اكثريت افهام آنها را بواسطه مجسم ساختن مصداقهاى مادى در نظر تصور مىكنند چنان كه شيرينى پيروزى را با شيرينى قند و شكر و جاذبه دوستى را با كشش مغناطيس و بلندهمتى را با بلندى مكان يا جاى يكى از ستارگان و بزرگى مقام را با بزرگى كوه يا نظير آن حكايت مىنمايند . در عين حال افهام در توانائى درك و تفكر معنويات كه از جهانى وسيع‌تر از ماده مىباشند مختلفند و مراتب گوناگون دارند ؛ فهمى است كه در تصور معنويات هم افق صفر است و فهمى است كه كمى بالاتر از آن مىباشد و به همين ترتيب تا برسد به فهمى كه با نهايت آسانى وسيع‌ترين معنويات غير مادى را درك مىكند . و در هر حال هر چه توانائى فهمى در درك معنويات بيشتر باشد به همين نسبت تعلقش بجهان ماده و مظاهر فريبنده‌اش